بهترین و قویترین داروی ضد التهاب مفاصل

آرتروز و روماتیسم جزو بیماری‌های شایع و دردناک مفصلی هستند. این بیماری‌ها با التهاب، درد و محدودیت حرکتی همراه‌اند و به همین دلیل، افرادی که با این مشکلات درگیر‌اند، همواره به‌دنبال دارویی هستند که التهاب و درد را کاهش می‌دهد.

داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی (NSAIDs) و داروهای ضد روماتیسمی اصلاح‌کننده بیماری (DMARDs) جزو اولین گزینه‌های درمانی التهاب مفاصل و بهترین داروی آرتروز هستند. این داروها می‌توانند به کاهش علائم و پیشرفت بیماری کمک کرده و به بیماران این امکان را ‌بدهند که زندگی روزمره خود را با کیفیت بهتری سپری کنند.

اگر به آرتروز، روماتیسم و دردهای مفصلی مزمن مبتلا هستید، پیشنهاد می‌کنیم ادامه این مقاله را از دست ندهید؛ زیرا قصد داریم در اینجا به بررسی لیست بهترین و قویترین داروی ضد التهاب مفاصل بپردازیم تا بتوانید بهترین گزینه موجود را با توجه به شرایط‌تان انتخاب کنید. با سلامتکده طاها همراه باشید.

التهاب مفاصل یعنی چه؟

التهاب مفاصل که به‌عنوان آرتریت یا سینوویت نیز شناخته می‌شود، زمانی رخ می‌دهد که سیستم ایمنی به‌دلیل وجود آسیب، عفونت یا بیماری واکنش نشان می‌دهد و به اشتباه به بافت‌های بدن حمله می‌کند. این حمله منجر به درد، تورم و سفتی در ناحیه مفاصل مختلف بدن می‌شود. انواع مختلف التهاب مفاصل عبارتند‌از:

استئوآرتریت (Osteoarthritis): شایع‌ترین نوع آرتروز است و معمولا زانوها، لگن، ستون فقرات، انگشتان دست و پا را تحت‌تاثیر قرار می‌دهد. این نوع التهاب مفاصل از یک مفصل جدا‌شده شروع می‌شود.

• آرتریت روماتوئید (Rheumatoid arthritis): آرتریت روماتوئید باعث التهاب بافت‌هایی می‌شود که مفاصل را می‌پوشانند. این بیماری زانوها، مچ پا، پاها، گردن، آرنج، مچ دست و دست‌ها را تحت‌تاثیر قرار می‌دهد و معمولا به‌طور همزمان به چندین ناحیه حمله می‌کند.
• نقرس (Gout): نقرس نوعی آرتروز است که در اثر اسید اوریک زیاد در خون ایجاد می‌شود و التهاب مفاصل در نواحی زانوها، مچ پا و پاها را به‌همراه دارد؛ اما بیشتر در انگشت شست پا شایع است.
• آرتریت پس از سانحه (Post-traumatic arthritis): شروع این نوع التهاب مفاصل پس از آسیبی است که منجر به پیشرفت تغییرات دژنراتیو (بدتر‌شدن) در مفصل می‌شود. به‌عنوان مثال، ممکن است زانو‌یی که در گذشته تحت عمل جراحی اسکوپ یا غضروف قرار گرفته است، دچار این نوع التهاب ‌شود.
• آرتریت پسوریاتیک (Psoriatic arthritis): یک بیماری مزمن است که با نوعی التهاب پوست (پسوریازیس) و برخی از مفاصل (آرتریت) مشخص می‌شود.
• آرتریت سپتیک (Septic arthritis): این بیماری در‌صورتی اتفاق می‌افتد که عفونت قبلی وجود داشته‌باشد و این عفونت باعث از‌بین‌رفتن غضروف شود.

علل التهاب مفاصل

اگر التهاب مفاصل دارید، احتمالا قبل از اینکه به‌دنبال قویترین داروی ضد التهاب مفاصل باشید، از خودتان می‌پرسید که چطور به این عارضه مبتلا شده‌اید. برای اینکه بتوانید علت ابتلا به التهاب مفاصل خود را به‌سرعت پیدا کنید، به جدول زیر نگاهی بیاندازید:

لیست بهترین و قویترین داروی ضد التهاب مفاصل

داروها ‌بخش مهمی از درمان و کنترل بیماری التهاب مفاصل هستند. پزشک شما بسته به اینکه به کدام یک از انواع بیماری التهاب مفاصل مبتلا شده‌اید و کدام علائم را با چه شدتی تجربه می‌کنید، قویترین داروی ضد التهاب مفاصل را از بین یک یا برخی از گروه دارو‌های زیر برایتان تجویز می‌کند:

قرص آنتی‌فلگم؛ کمک‌کننده به کاهش التهاب

در طب سنتی و رویکردهای مکمل، یکی از علل اصلی بروز دردهای مفصلی، ورم‌ها و التهاب‌های مزمن، غلبه‌ی مزاج بلغم در بدن است. بلغم اضافی می‌تواند باعث ایجاد سردی، رطوبت بیش‌ازحد، کندی گردش خون، التهاب مفاصل، دردهای عضلانی، احساس سنگینی بدن و ضعف عمومی شود. به همین دلیل، بسیاری از مشاوران طب مکمل، در کنار اصلاح مزاج و رژیم غذایی مناسب، از فرآورده‌های بلغم‌زدا و ضد رطوبت برای کمک به تعدیل این وضعیت استفاده می‌کنند.

یکی از این فرآورده‌ها، قرص آنتی‌فلگم است که با ترکیبات گیاهی منتخب و مزاج گرم، به کاهش غلبه بلغم و در نتیجه کاهش زمینه‌ی التهابی بدن کمک می‌کند.

فواید مصرف قرص آنتی‌فلگم

بر اساس کاربردهای رایج در طب مکمل، آنتی‌فلگم می‌تواند به موارد زیر کمک کند:

• کمک به دفع بلغم و رطوبت اضافی بدن
• کاهش احساس سنگینی مفاصل و عضلات
• کمک به کاهش زمینه‌ی التهابی مزمن
• افزایش حرارت و بهبود گردش خون محیطی
• کمک به بهبود دردهای مرتبط با سردی و رطوبت بدن
• افزایش سطح انرژی و احساس سبکی بدن

دارو‌های گروه NSAID

قویترین داروی ضد التهاب مفاصل غیراستروئیدی (NSAIDs) در دوزهای پایین می‌توانند درد‌های التهاب مفاصل خفیف را آرام کنند. این دارو‌ها در دوزهای بالاتر برای کنترل التهاب تجویز می‌شوند. دارو‌های گروه NSAID معمولا به‌صورت قرص ضد التهاب (مانند ایبوپروفن و ناپروکسن) و همچنین به‌صورت کرم یا ژل موضعی (مانند دیکلوفناک) در دسترس هستند.

دارو‌های گروه DMARD

داروهای ضد روماتیسمی اصلاح‌کننده بیماری (DMARDs) مانند داروی متوترکسات، معمولا اولین دارویی هستند که برای کاهش فعالیت بیماری در التهاب مفاصل تجویز می‌شوند. سایر دارو‌های گروه DMARDs که جزو قویترین داروی ضد التهاب مفاصل به‌شمار می‌روند، شامل لفلونوماید، هیدروکسی کلروکین و سولفاسالازین هستند. گاهی اوقات، ممکن است پزشک تشخیص دهد که دو یا چند DMARDs با هم استفاده ‌شوند. دارو‌های گروه DMARDs به‌صورت قرص ضد التهاب، تزریقی یا IV (داخل وریدی) تجویز می‌شوند.

رایج‌ترین داروهای DMARDs که برای درمان التهاب مفاصل استفاده می‌شوند عبارتند‌از:

• هیدروکسی کلروکین؛
• لفلونوماید؛
• متوترکسات؛
• سولفاسالازین.

داروهای بیولوژیک

دارو‌های بیولوژیک در دسته بهترین داروی آرتروز قرار می‌گیرند. این داور‌ها، پروتئین‌های مهندسی ژنتیکی شده‌ای هستند که‌ بخش‌های خاصی از سیستم ایمنی بدن را که باعث التهاب می‌شوند، هدف قرار می‌دهند. دارو‌های بیولوژیک معمولا در‌صورتی استفاده می‌شوند که بیماری شما به دارو‌های گروه DMARDs پاسخ خوبی نمی‌دهد.

قویترین داروی ضد التهاب مفاصل بیولوژیک مختلف به روش‌های مختلفی در بدن عمل می‌کنند. در‌نتیجه، ممکن است یکی از دارو‌های این گروه برای یک بیمار مؤثر نباشد و دیگری مؤثر باشد. همه دارو‌های بیولوژیک به‌صورت تزریقی یا انفوزیون تجویز می‌شوند.

برخی از بیولوژیک‌های رایج عبارتند‌از:

• آباتاسپت؛
• آدالیموماب؛
• سرتولیزوماب پگول؛
• اتانرسپت؛
• گلیموماب؛
• اینفلیکسیماب؛
• ریتوکسیماب؛
• توسیلیزوماب.

مهارکننده‌های جانوس کیناز (JAK)

مهارکننده‌های JAK که جدیدترین دسته دارویی برای کنترل علائم التهاب مفاصل هستند، با مسدود‌کردن آنزیم‌های جانوس کیناز ۱ یا همان JAK1، JAK2، JAK3 و تیروزین کیناز ۲ عمل می‌کنند. این آنزیم‌ها در سیگنال‌دهی سلولی که منجر به التهاب در بدن می‌شود، نقش مهمی دارند. در حال حاضر سه مهارکننده JAK برای درمان التهاب مفاصل استفاده می‌شود که عبارتند‌از:

• باریسیتینیب؛
• توفاسیتینیب؛
• آپاداسیتینیب.

این دسته از دارو‌ها به‌صورت خوراکی مصرف می‌شوند.

مسکن‌ها

اگر قادر به مصرف داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی نیستید، استامینوفن با دوز بالا می‌تواند درد‌های شدید را تسکین دهد. توجه داشته‌باشید که این دارو التهاب را کاهش نمی‌دهد و در نتیجه، در گروه قرص ضد التهاب قرار نمی‌گیرد.

کورتیکواستروئیدها

داروهای کورتیکواستروئیدی مشابه همان کورتیزونی هستند که بدن شما به‌طور طبیعی می‌سازد. این دارو‌ها، ضدالتهاب‌های قوی هستند و معمولا پزشکان آن‌ها را به‌صورت قرص یا تزریقی برای کاهش التهابی که می‌تواند به مفاصل و اندام‌ها آسیب برساند، تجویز می‌کنند.

استروئیدهای مورد‌استفاده برای التهاب مفاصل عبارتند‌از:

• بتامتازون؛
• کورتیزون؛
• دگزامتازون؛
• هیدروکورتیزون؛
• متیل پردنیزولون؛
• پردنیزولون؛
• پردنیزون.

معیار انتخاب بهترین و قویترین داروی ضد التهاب مفاصل

پزشکان در زمان انتخاب قوی‌ترین داروی ضد التهاب مفاصل برای هر فرد، به عواملی نظیر جنسیت، سن و وضعیت سلامتی او توجه می‌کنند. به همین دلیل است که قوی‌ترین دوز و نوع یک دارو برای یک فرد ممکن است برای فرد دیگر مناسب نباشد. به‌عنوان مثال، افراد مسن معمولا به دوزهای پایین‌تری نیاز دارند؛ زیرا بدن آن‌ها همه‌چیز را به‌طور متفاوتی پردازش می‌کند.

همچنین، نوع التهاب مفاصل نیز بر انتخاب دارو تاثیر می‌گذارد. هر نوع التهاب مفاصل دارای طیف مختلفی از علائم با شدت‌های متفاوت است.

سایر شرایط سلامتی بیمار مانند زخم معده یا بیماری قلبی و همچنین، داروهایی که بیمار در حال حاضر برای بیماری‌های دیگرش مصرف می‌کند نیز در انتخاب داروی ضد التهاب مفاصل نقش دارند. به‌عنوان مثال، افراد مبتلا به زخم معده باید داروهایی را مصرف کنند که با معده حساس آن‌ها سازگار‌تر است و علاوه‌بر‌این، با سایر دارو‌های زخم معده تداخل ندارند.

آیا قرص ضد التهاب مفاصل عوارض جانبی دارد؟

بله. با اینکه قرص ضد التهاب قوی در تسکین درد و التهاب موثر است، اما می‌تواند عوارض جانبی ناخواسته‌ای ایجاد کند.

عوارض جانبی این قرص‌ها دستگاه گوارش را هدف قرار می‌دهد و علائمی مانند سوء‌هاضمه، ناراحتی معده (از جمله حالت تهوع یا احساس بیماری) یا درد معده ایجاد می‌کند. همچنین، در موارد شدید‌تر عوارضی مانند زخم و خونریزی در معده و سایر قسمت‌های دستگاه گوارش (روده) نیز دیده شده‌است.

سایر عوارض جانبی رایج داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی عبارتند‌از:

• افزایش آنزیم‌های کبدی؛
• اسهال؛
• سردرد؛
• سرگیجه؛
• احتباس نمک و مایعات؛
• فشار خون بالا.

عوارض جانبی کمتر شایع عبارتند‌از:

• زخم‌های مری؛
• نارسایی قلبی؛
• هیپرکالمی (سطح بالای پتاسیم در خون)؛
• کاهش عملکرد کلیه؛
• گیجی؛
• برونکواسپاسم (مشکل در تنفس)؛
• بثورات پوستی؛

همچنین، قرص ضد التهاب قوی غیراستروئیدی (به استثنای آسپرین با دوز پایین) می‌توانند خطر حمله قلبی و سکته مغزی را حتی در افراد سالم افزایش دهند. اگر در مورد خطر عوارض جانبی داروهای ضد التهاب مفاصل خود نگران هستید، بهتر است با پزشک‌تان صحبت کنید.

در‌صورتی که عوارض این دارو‌ها شدید باشد، پزشک دارو‌هایی که عوارض کمتر یا ضعیف‌تری دارند، مانند پاراستامول را تجویز می‌کند.

آمپول ضد التهاب مفاصل کدام است؟

آمپول ضد التهاب جزو سریع الاثرترین و بهترین دارو برای التهاب مفاصل به‌شمار می‌رود. در تزریق دارو برای التهاب مفاصل، دارو مستقیما به مفاصل آسیب‌دیده یا به نواحی اطراف آن‌ها تزریق می‌شود. انواع مختلفی از آمپول ضد التهاب مفاصل وجود دارد که هر کدام از آن‌ها، به‌طور متفاوتی عمل می‌کنند. مهم‌ترین آمپول‌های ضد التهاب مفاصل عبارتند‌از:

• کورتیکواستروئیدها: به کاهش درد و التهاب کمک می‌کنند.
• داروهای بیولوژیک: زیرمجموعه‌ای از داروهایی هستند که به‌عنوان داروهای ضد روماتیسمی اصلاح‌کننده بیماری (DMARDs) شناخته می‌شوند. داروهای بیولوژیک به مسدود‌کردن‌ بخش‌های خاصی از سیستم ایمنی کمک می‌کنند و التهابی را که باعث درد مفاصل می‌شود، کاهش می‌دهند.
• اسید هیالورونیک: مفاصل آسیب‌دیده را روان‌تر می‌کند تا سفتی و درد کاهش یابد.
• پلاسمای غنی از پلاکت (PRP): این روش درمانی نسبتا جدید شامل گرفتن خون، اصلاح و تزریق مجدد آن به ناحیه اطراف مفصل آسیب‌دیده است.

جمع بندی

انتخاب قویترین داروی ضد التهاب مفاصل نقش مهمی در کاهش درد و بهبود کیفیت زندگی بیماران مبتلا به آرتروز و روماتیسم دارد. داروهای NSAID معمولاً گزینه‌های اولیه برای کاهش درد هستند و در موارد پیشرفته‌تر از DMARDها و داروهای بیولوژیک برای کنترل روند بیماری استفاده می‌شود. انتخاب قرص ضد التهاب قوی باید حتماً توسط پزشک و متناسب با وضعیت هر فرد انجام شود و مصرف خودسرانه یا تغییر دوز دارو به هیچ‌وجه توصیه نمی‌شود.